در باب پر حرفی نویسندگان

در باب پر حرفی نویسندگان

یک نوع پر حرفی وجود دارد که ناشی از عصبانیت است

و نزد «لوتر» و «شوپنهاور» بسیار متداول است.

مارتین لوتر

آرتور شوپنهاور

نوعی دیگر از پر حرفی وجود دارد که از زیادی مفاهیم ریشه می‌گیرد؛ مثلا نزد کانت.

ایمانوئل کانت

نوعی دیگر از پر حرفی حاکی از لذت بازگو کردن یک چیز واحد به صد گونه‌ی تازه است که

این پر حرفی در «موتتنی» مشاهده می‌شود.

یک نوع پر حرفی هم وجود دارد که مخصوص ریاکاران است و نام دو نفر را (دورینگ و ریچارد واگنر)

به ذهن کسانی که آثار عصر ما را می‌خوانند متبادر می‌سازد.

ریچارد واگنر

نوعی دیگر نشان‌دهنده‌ی لذت و شادمانی از کلمه‌ای خاص

و اشکال زیبای سخنوری است؛ این نوع پر حرفی در نثر گوته

کم نیست.

نوعی هم زاده‌ی لذت از صدا و آشفتگی احساسات است

و مثلا در «کارلایل» وجود دارد.

منبع:

حکمت شادان

فردریش نیچه

ترجمه: جمال آل‌احمد

سعید کامران

حامد فولادوند

نشر جامی

صص158-157

مطالب مرتبط

1. نظر هایدگر دربارۀ هنر و شعر
2. خلاصه‌ای از فلسفۀ ارسطو
3. عنصر عظمت
4. دیداری با رافائل