کودک و نوجوان
دو سروده از بانو صفورا نیّری
دو سروده از بانو صفورا نیّری
در روزهای سخت
دهانات
پنهان است زیرِ ماسک.
چشمهایت اما
بدون پنهان کاری میخندند.
با چهرهای که بدون دهان
جدیتر است،
میشود حرفهای جدیِ بیهوده را
شنید و خندید میانِ سینه
میانِ شاخههای درختهایی
که فقط در ریهها میرویند.
در روزهای سخت
آواز خواندن با دهانِ بسته
شاید زندگی را
کمی آسانتر کند.
طلوعِ لبخند
شاید روز را
کمی روشنتر
کمی مهربانتر کند.
زیر مکعبهای رنگارنگ
اگر میشد ” امید ” خرید
دیگر برایت گل و شیرینی
نمیخریدم.
میرفتم تا تَهِ شهر
در بستههای کوچکِ مکعبی
” امید “هایی به رنگِ آبی و ارغوانی
میخریدم.
بر میگشتم و همه را هدیه میدادم به تو
که نشسته بودی تنها.
نمی دانستی که قلبام
زیرِ مکعبهای رنگارنگ
مثل خرگوشی میانِ بوتههای توت فرنگی
پنهان شده است.
بستهها را باز میکردی
نگاه میکردی
میخندیدی.
خندهات رنگِ آرزوی من است
رنگِ مزرعهی گلهای آفتابگردان
زیباترین رنگِ جهان.
منبع
(از مجموعهای در دست انتشار)
دو سروده از بانو صفورا نیّری
مطالب بیشتر
- یادداشت صفورا نیری برای ثریا قزل ایاغ
- کلمهها بر برف سرودۀ صفورا نیری
- کلمهای سرودۀ صفورا نیری
- سفر عمیق یک شاعر به دنیای نوجوانان
- انسان پادشاه زبالهها
-
لذتِ کتاببازی5 روز پیشدربارۀ رمان کاندید یا خوشبینی اثر فرانسوا ولتر
-
لذتِ کتاببازی9 ماه پیشسرودههایی از برتولت برشت
-
تحلیل شعر3 ماه پیشنقد آخر شاهنامه/ فروغ فرخزاد
-
نمایشنامهنویسان9 ماه پیشدربارۀ «اوژن یونسکو» نمایشنامهنویس رومانیایی
-
لذتِ کتاببازی10 ماه پیشدربارۀ «آنچه میماند»: گزیدۀ سی شعر و شرح اشعار «فریدریش هُلدَرلین»
-
تحلیل نقاشی1 ماه پیشآلن دو باتن: واکاوی نقاشی «خطهای آب» اثر «ریچارد لانگ»
-
فروغ فرخزاد11 ماه پیشآیههای زمینی با صدای فروغ
-
پیرامون کتاب و کتابخوانی8 ساعت پیشهرمان هسه: چرا کتاب میخوانیم؟
