درنگی در نقاشی‌های «مری کسات»

به نقل از دیلی‌آرت، «مری کسات» نقاش آمریکایی بود که مهارت‌هایش را با تحصیل، کار کردن و زندگی کردن در فرانسه به دست آورد. «کسات» به عنوان یکی از سه نقاش زن امپرسیونیست و تنها آمریکایی کاملا امپرسیونیست شناخته می‌شود. این هنرمند به رغم موفقیت‌هایش و تاثیرات شگرفی که در هنر آمریکا به وجود آورد امروزه چندان در اروپا و فرانسه مشهور نیست.

این هنرمند در سال ۱۸۴۴ در پنسیلوانیا در خانواده‌ای بسیار ثروتمند به دنیا آمد. او یکی از هفت فرزند این خانواده بود و چند سالی از دوران کودکی را در اروپا زندگی کرد. در این دوران بود که یادگیری موسیقی، نقاشی و زبان‌های آلمانی و فرانسوی را آغاز کرد.

او از همان کودکی به نقاشی علاقه نشان داد. خانواده او با تبدیل شدن او به یک هنرمند حرفه‌ای مخالف بودند با این حال او در سن پانزده سالگی تحصیل در آکادمی هنرهای زیبا پنسیلوانیا را آغاز کرد. در آن زمان زنان برای یادگیری نقاشی آموزش می‌دیدند؛ چراکه نقاشی کردن مهارت خوبی برای زنان محسوب می‌شد اما «کسات» قصد داشت که یک هنرمند حرفه‌ای شود.

بنابراین در سال ۱۸۶۶ او به پاریس نقل مکان کرد. در آنجا در کلاس‌های خصوصی با اساتید مدرسه هنرهای زیبا پاریس آموزش دید (در آن زمان هنوز زنان نمی‌توانستند در این مرکز آموزش ببینند). او همچنین مدتی را در موزه لوور تمرین کرد و در نهایت در سال ۱۸۶۸ یکی از آثار او به نام «نوازنده ماندولین» برای نمایش در نمایشگاه «سالن پاریس» تایید شد. این تابلو نقاشی یکی از دو نقاشی شناسایی شده مربوط به دهه نخست فعالیت هنرمند است.

با آغاز جنگ فرانسه و پروس این نقاش به ایالات متحده آمریکا بازگشت. او برای کسب درآمد تصمیم گرفت آثارش را به نمایش بگذارد اما موفق نشد و حتی با مشکلاتی برای آموزش دیدن مواجه شد. اما پس از مدتی با هموار شدن دوباره مسیر هنری‌اش به اروپا بازگشت. زمانی که «کسات» به فرانسه بازگشته بود هنر فرانسه در حال تغییر و جنبش امپرسیونیسم در حال شکل گرفتن بود.

«کسات» همواره معترض سیاست‌ها و معیارهای «سالن فرانسه» (نمایشگاه رسمی مدرسه هنرهای زیبا پاریس) و مورد غفلت قرار گرفتن آثار هنرمندان زن بود. در سال ۱۸۷۷ هر دو اثر کاندید او برای راه یافتن به این نمایشگاه رد شدند. در نهایت آثار او به دعوت از «ادگار دگا» در کنار سایر امپرسیونیست‌ها به نمایش گذاشته شد و این سرآغاز ورود «کسات» به «امپرسیونیسم» بود.

«ادگار دگا» تاثیر بسیاری در این نقاش آمریکایی ایجاد کرد و «کسات» از مهارت‌ها او بهره برد. در آن زمان «کسات»، نقاشی که محدود به فضای بسته بود به طراحی در فضای باز روی آورده بود.

او برای نمایشگاه بعدی امپرسیونیست‌ها تابلوهای نقاشی خلق کرد. «پرتره‌ای از هنرمند»(خودنگاره)، «دخترک در مبل آبی»، «مطالعه فیگارو»(پرتره‌ای از مادرش) سه مورد از تحسین‌شده ترین نقاشی‌های این هنرمند هستند که به سال ۱۸۷۸ تعلق دارند.