با ما همراه باشید

شاعران ایران

جایگاه فریدون مشیری در شعر معاصر ایران

جایگاه فریدون مشیری در شعر معاصر ایران

سوم آبان سال‌مرگ فریدون مشیری است، شاعری که مردم او را با شعر «کوچه» به خاطر می آورند و برخی روشنفکران شعرش را به خاطر سادگی، شعر مخاطبان عام می دانند. با کامیار عابدی، منتقد و پژوهشگر شعر درباره جایگاه مشیری در شعر معاصر ایران حرف زده ایم. و درباره اینکه شعر او چگونه راه خودش را درمیان توده مردم باز کرد.

منبع irna.ir
شعر کوچه سرودۀ فریدون مشیری

بی تو، مهتاب‌شبی، باز از آن کوچه گذشتم،

همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم،
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم،
شدم آن عاشق دیوانه که بودم.
در نهانخانه جانم، گل یاد تو، درخشید
باغ صد خاطره خندید،
عطر صد خاطره پیچید:
یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم
ساعتی بر لب آن جوی نشستیم.
تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت.
من همه، محو تماشای نگاهت.
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ی ماه فرو ریخته در آب
شاخه‌ها دست برآورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ
یادم آید، تو به من گفتی:
از این عشق حذر کن!
لحظه‌ای چند بر این آب نظر کن،
آب، آیینi عشق گذران است،
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است،
باش فردا، که دلت با دگران است!
تا فراموش کنی، چندی از این شهر سفر کن!
با تو گفتم:‌ حذر از عشق!؟ ندانم!
سفر از پیش تو؟ هرگز نتوانم،
نتوانم!
روز اول، که دل من به تمنای تو پر زد،
چون کبوتر، لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدی، من نه رمیدم، نه گسستم،
باز گفتم که : تو صیادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم، نتوانم!
اشکی از شاخه فرو ریخت
مرغ شب، ناله ی تلخی زد و بگریخت
اشک در چشم تو لرزید،
ماه بر عشق تو خندید!
یادم آید که : دگر از تو جوابی نشنیدم
پای در دامن اندوه کشیدم.
نگسستم، نرمیدم.
رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌های دگر هم،
نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم،
نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم
بی تو، اما، به چه حالی من از آن کوچه گذشتم!

جایگاه فریدون مشیری در شعر معاصر ایران

مطالب بیشتر

  1. تفنگت را زمین بگذار/ شعر مشیری با صدای استاد شجریان
  2. سروده‌هایی از فریدون مشیری
  3. شعر ایران در دورۀ پساجنگ
  4. همراه با مترجمِ کتابِ «دل باختن به شعر»
  5. چند غزل عاشقانه از حسین منزوی
  6. چند سروده از غلامرضا بروسان و الهام اسلامی

برترین‌ها