شعری از پابلو نرودا برای «معصومه کریمی» بانو تو را بانو نامیدهام بسیارند از تو بلندتر، بلندتر. بسیارند از تو زلالتر، زلالتر. بسیارند از...
معنای پرشور زیستن…
چگونه از «دادگاه بیستوچهار ساعتی ذهن» و «محکومیتهای مداوم» رها بشویم؟
والاترین اصالت «سادگی» است…
مراقبۀ پویا (مستقر شدن در خود) با مزدافر مؤمنی
پانزدهدقیقه تجربۀ «بودن» و «شعف درونی» با «مراقبۀ قلب»
نگاهی به کتاب «زمین، زمان، انسان» نوشتۀ مزدافر مؤمنی کتاب «زمین، زمان، انسان» تألیف مزدافر مومنی، دعوتنامهای برای همیاری و جنبش همگانی به سوی هماهنگی با...
مزدافر مؤمنی: مغز قلب و «مرکز تابش مهر»