تحسین برانگیزها
گفتگوی مهران مدیری با حریر شریعتزاده و سالار عقیلی
گفتگوی مهران مدیری با حریر شریعتزاده و سالار عقیلی
سالار عقیلی و همسرش حریر شریعتزاده، شامگاه دوشنبه بیست و نهم شهریور ماه، با حضور در برنامه «دورهمی» حال و هوای این جشنواره را عوض کردند.
عقیقلی و شریعتزاده دو هنرمند شناخته شده در برنامه مهران مدیری حاضر شدند و در بخشهایی از برنامه موسیقی اجرا کردند. در بخش گفتوگوها شریعتزاده در پاسخ به مهران مدیری در برنامه «دورهمی» که از او پرسید به کدام خصوصیت سالار عقیلی افتخار میکند، گفت: «صدای سالار عقیلی همیشه باعث افتخار من است و افتخار میکنم که او همسرم است. او پدری مهربان برای پسرمان، ماهور است.»
گفتگوی مهران مدیری با حریر شریعتزاده و سالار عقیلی
سالار عقیلی که پیش از این هم در برنامه «دورهمی» حضور داشته است در ابتدا تیتراژ سریال «معمای شاه» و قطعه «نگارا» را خواند.
سپس مهران مدیری، از شریعتزاده که عقیلی را با نواختن پیانو همراهی میکرد دعوت کرد تا کنار او قرار بگیرد. شریعتزاده در پاسخ به سوال مدیری که از او پرسید چه شد که عاشق شدید، گفت:
«سال ۷۳ هر دو ما در جشنواره موسیقی جوان حضور داشتیم. آن زمان من در بخش تکنوازی پیانو و آقای عقیلی در بخش آواز شرکت کرده بودیم. ردیفی که او خواند باعث شد حدس بزنم حتما شاگرد استاد صدیق تعریف بوده است.
در همان جشنواره با مادرم پیش او رفتیم و از زبان خودش شنیدیم که شاگرد استاد تعریف بوده و با توجه به این که او هم تکنوازی مرا شنیده بود قرار شد با یکدیگر ارتباط کاری داشته باشیم.»
در پایان حریر شریعتزاده، سیدی «خلوت خاطرهها» را که تکنوازی پیانو خود اوست به موزه برنامه «دورهمی» تقدیم کرد و سالار عقیلی تیتراژ سریال «چرخ فلک» و قطعه «خوشه چین» را خواند.
(منبع: dustaan)
مطالب مرتبط
-
پنجرهای برای لبخند به زندگی1 ماه پیش
جملههایی از کتاب «چهل نامۀ کوتاه به همسرم»
-
پنجرهای برای لبخند به زندگی2 روز پیش
ذن در جان شاعر نوشتۀ احمد شاملو
-
پنجرهای برای لبخند به زندگی4 هفته پیش
رفتارِ اپیکور در برابر مرگ
-
پنجرهای برای لبخند به زندگی15 ساعت پیش
رمان «به سوی آزادی» کازانتزاکیس و چند درس برای زندگی
-
پنجرهای برای لبخند به زندگی2 هفته پیش
گوش دادن به شرم؛ برنه براون
-
پنجرهای برای لبخند به زندگی16 ساعت پیش
جملههایی برای ادامه دادن…
-
لذتِ کتاببازی1 ماه پیش
نامهات رسید، دختر!
-
شعر جهان4 هفته پیش
شعری از پابلو نرودا برای «معصومه کریمی»