موسیقی سنتی
به بهانۀ زادروز بانو حریر شریعتزاده
به بهانۀ زادروز بانو حریر شریعتزاده
بانو حریر شریعت زاده
متولد 11 خرداد ۱۳۵۶در تهران، نوازندۀ پیانو و دف هستند.
ازدواج سالار عقیقی و حریر شریعت زاده
در جشنواره موسیقی فجر سال ۱۳۷۵، «سالار عقیلی» جوانی ۱۸–۱۷ ساله، برای نخستین بار به روی صحنه می آید و موجب حیرت تماشاچیان می شود. «حریر شریعت زاده» نیز در آن کنسرت حاضر بوده است و به سبب تسلط بر آوازهای ایرانی، با شنیدن صدای «سالار عقیلی» به استعداد وی پی می برد.
پس از اتمام برنامه در رابطه با آوازهای ایرانی به صحبت مینشینند و همین امر موجب همکاریهای بعدی و در نهایت، در سال ۱۳۷۹ به ازدواج این دو هنرمند منجر میشود «شریعت زاده» در آلبوم «مایه ناز» سالار عقیلی نوازنده پیانو است. همچنین شنیدهها حاکی از آن است که به تازگی تهیهکنندگی فعالیتهای همسرش را نیز بر عهده دارد.
شروع فعالیت های حریر شریعت زاده
حریر شریعت زاده در باره خودش می گوید :
“از پنج سالگی پیانو را شروع کردم. از کلاس اول راهنمایی تا دوم دبیرستان با جواد معروفی بعد با خانم جواهری و دیرتر با خانم فخری ملک پور آموزش دیدم.
سبک استاد محجوبی را فرا گرفتم و از آن پس با این سبک کار می کنم. از خانم پریسا ردیفهای آوازی را یاد گرفتم.” او در دانشگاه سراسری رشته تغذیه خوانده است و در دانشگاه، تحصیلات موسیقی را هم پشت سر گذاشته است.
حریر شریعت زاده یک خواهر و دو برادر دارد. یک برادر و یک خواهر او در آلمان زندگی می کنند و برادر دوم ساکن تهران است. پدربزرگ مادری او کرمانی تبار بوده و صدای خوشی داشتهاست. برادری که در ایران زندگی می کند به عنوان پزشک کار می کند اما تار را نزد استادانی همچون حمید متبسم و طهماسبی آموخته است. این زوج صاحب یک فرزند پسر بنام ماهور هستند
(منبع: simorghshahr.blog)
مطالب بیشتر
-
لذتِ کتاببازی6 روز پیشسرودههایی از برتولت برشت
-
نمایشنامهنویسان1 روز پیشدربارۀ «اوژن یونسکو» نمایشنامهنویس رومانیایی
-
لذتِ کتاببازی4 هفته پیشدربارۀ «آنچه میماند»: گزیدۀ سی شعر و شرح اشعار «فریدریش هُلدَرلین»
-
فروغ فرخزاد2 ماه پیشآیههای زمینی با صدای فروغ
-
نوبلخوانی2 هفته پیشنام من سرخ اثرِ اورهان پاموک به چهار روایت
-
تحلیل نقاشی3 ماه پیشدرنگی در جذابترین نقاشیهای پاییزی
-
گفتوگو2 روز پیشبرایان مگی در صحبت با آیریس مرداک
-
تحلیل نقاشی1 هفته پیشدرنگی در نقاشی «سوم ماه می 1808» اثر فرانسیسکو گویا



