مهدی اخوان ثالث
پادشاه فصلها، پاییز…
پادشاه فصلها پاییز…
آسمانش را گرفته تنگ در آغوش
ابر؛ با آن پوستین سرد نمناکش
باغ بیبرگی،
روز و شب تنهاست،
با سکوت پاک غمناکش
ساز او باران، سرودش باد
جامهاش شولای عریانیست
ور جز اینش جامهای باید
بافته بس شعلهی زرتار پودش باد
گو بروید، یا نرود، هرچه در هر جا که خواهد، یا نمیخواهد
باغبان و رهگذران نیست
باغ نومیدان
چشم در راه بهاری نیست
گر زچشمش پرتو گرمی نمیتابد
ور برویش برگ لبخندی نمیروید
باغ بیبرگی که میگوید که زیبا نیست؟
داستان از میوههای سربه گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک میگوید
باغ بیبرگی
خندهاش خونیست اشک آمیز
جاودان بر اسب یال افشان زردش میچمد در آن
پادشاه فصلها، پاییز
-
لذتِ کتاببازی2 هفته پیشدربارۀ رمان کاندید یا خوشبینی اثر فرانسوا ولتر
-
لذتِ کتاببازی9 ماه پیشسرودههایی از برتولت برشت
-
تحلیل شعر3 ماه پیشنقد آخر شاهنامه/ فروغ فرخزاد
-
نمایشنامهنویسان9 ماه پیشدربارۀ «اوژن یونسکو» نمایشنامهنویس رومانیایی
-
لذتِ کتاببازی10 ماه پیشدربارۀ «آنچه میماند»: گزیدۀ سی شعر و شرح اشعار «فریدریش هُلدَرلین»
-
اسطوره / ایران باستان4 هفته پیشخورشید نیایش
-
تحلیل نقاشی2 ماه پیشآلن دو باتن: واکاوی نقاشی «خطهای آب» اثر «ریچارد لانگ»
-
فروغ فرخزاد11 ماه پیشآیههای زمینی با صدای فروغ

