لذتِ کتاببازی
ویلیام فاکنر: هنرمند هيچ اخلاقی نمیشناسد
ویلیام فاکنر: هنرمند هيچ اخلاقی نمیشناسد
مصاحبهکنندهای از فاکنر میپرسد:
نويسنده چگونه رُماننويس جدی میشود؟
فاکنر پاسخ میدهد:
نود و نه درصد استعداد… نود و نه درصد انضباط… نود و نه درصد کار. هيچگاه نبايد از کار خود راضی باشی. کار هرگز آنطور که بايد و شايد خوب نيست. پيوسته بيشتر و برتر از توان خود تلاش و آرزو کن. خود را به زحمت نينداز که از معاصران يا پيشينيان بهتر باشی. سعی کن از خودت بهتر باشی. هنرمند موجودی است دستخوش اهريمنان. خودش هم نمیداند چرا او را برمیگزينند، سرگرمتر از آن است که بداند چرا. هنرمند هيچ اخلاقی نمیشناسد، هنرمند دستبرد میزند، عاريه میگيرد، گدايی میکند، از هر کس و بیکسی میدزدد که کارش انجام پذيرد… يگانه مسئوليت نويسنده در زمينهی هنرش است.
از کتابِ «هنر داستاننویسی»
گزیدهای از گفتوگو با نویسندگان در پاریس ریویو
ترجمهی حسن کامشاد
-
لذتِ کتاببازی5 روز پیشسرودههایی از برتولت برشت
-
نمایشنامهنویسان16 ساعت پیشدربارۀ «اوژن یونسکو» نمایشنامهنویس رومانیایی
-
لذتِ کتاببازی3 هفته پیشدربارۀ «آنچه میماند»: گزیدۀ سی شعر و شرح اشعار «فریدریش هُلدَرلین»
-
فروغ فرخزاد2 ماه پیشآیههای زمینی با صدای فروغ
-
نوبلخوانی2 هفته پیشنام من سرخ اثرِ اورهان پاموک به چهار روایت
-
تحلیل نقاشی3 ماه پیشدرنگی در جذابترین نقاشیهای پاییزی
-
گفتوگو1 روز پیشبرایان مگی در صحبت با آیریس مرداک
-
تحلیل نقاشی1 هفته پیشدرنگی در نقاشی «سوم ماه می 1808» اثر فرانسیسکو گویا
