با فلسفه
چنین گفت زرتشت…
چنین گفت زرتشت…
3
یک!
ای بشر! توجه کن!
دو!
که واقعاً نیمه شب ژرف چه میگوید!
سه!
«من خفتهام! من خفتهام!»
چهار!
من از رؤیای عمیق خود بیدار شدم!
پنج!
جهان عمیق است.
شش!
و عمیقتر از آن است که روز، تصورش را میکند!
هفت!
غم آن عمیق است
هشت!
و شادی آن عمیقتر از غمِ آن
نه!
غم گوید: «از اینجا برو و نابود شو!»
ده!
اما شادی ابدیت را میجوید.
یازده!
ابدیتی عمیق و بیپایان را!
دوازده!
صص 424-425
1
اگر من واقعاً فالگیری بودم، سرشار از روح غیبگویی، روحی که بر تپههای بلند، بین دو دریای گذشته و آینده همچون ابر سنگینی روان باشد، روحی دشمن دشتهای خفته و مرطوب و دشمن تمام آن چه بیزار و ملول است و نه میتواند بمیرد و نه میتواند زندگی کند، روحی حاضر به قبول برقی که سینۀ تاریکش را روشن سازد و مملو از نور نجاتدهندهای که از برقهای «آریگو» و «خندان» لبریز باشد.
(و خوشا به حال کسی که بدینسان لبریز باشد! و به راستی آنکس که میخواهد روزی بالاخره برق آینده را روشن کند، باید همچون ابری توفانی، مدتهای مدیدی بر کوهها، سایه افکند.)
آه! چگونه من ابدیت و عالیترین حلقۀ ازدواج؛ یعنی، حلقۀ بازگشت جاودانی را با اشتیاق نمیطلبیدم؟
تاکنون، من زنی را که مایل باشم از او صاحب اولاد شوم، نیافتهام مگر این زن که دوستش دارم،
زیرا من تو را ای ابدیت دوست میدارم!
7
اگر من، آسمانهای آرام را بالای سر خود میتوانستم بگسترم و با بالهای خود به سوی آسمانهایم، پرواز کنم،
اگر میتوانستم در اعماق نور دوردست، فرو روم و اگر عقل دوربین میتوانست از آزادی من سرچشمه بگیرد.
(عقل دوربین چنین میگوید: «بنگرید که بالا و پایینی در کار نیست! خود را ای موجود نورانی، به سوی خارج و عقب و اطراف پرتاب کن! آواز بخوان و دیگر سخن مگو!
آیا همۀ کلمات برای سنگینگوشان، ساخته نشده است؟ آیا همۀ کلمات به نور، دروغ نمیگویند؟ بخوان و دیگر سخن مگو!)
آه، چگونه من ابدیت و عالیترین حلقۀ ازدواج، یعنی حلقۀ بازگشت جاودانی را با اشتیاق نمیطلبیدم؟
تاکنون، من زنی را که مایل باشم از او صاحب اولاد شوم، نیافتهام مگر این زن که دوستش دارم،
زیرا من تو را ای ابدیت دوست میدارم!
منبع
چنین گفت زرتشت
فردریش نیچه
ترجمۀ حمید نیّرنوری
نشر اهورا
چنین گفت زرتشت…
مطالب بیشتر
- چند سروده از فردریش نیچه
- قسمتهایی از کتاب حکمت شادان اثر نیچه
- درمان دردهای زندگی به سبک نیچه
- منشأ شعر از نگاه نیچه
- بخشهایی از رمان وقتی نیچه گریست اثرِ اروین یالوم
دربارۀ «اوژن یونسکو» نمایشنامهنویس رومانیایی
برایان مگی در صحبت با آیریس مرداک
بریدههایی از کتاب «زندگینامۀ ادبی فروغ فرخزاد و نامههای منتشر نشده»
سرودههایی از برتولت برشت
درنگی در نقاشی «سوم ماه می 1808» اثر فرانسیسکو گویا
سرودههایی از برتولت برشت
دربارۀ «اوژن یونسکو» نمایشنامهنویس رومانیایی
دربارۀ «آنچه میماند»: گزیدۀ سی شعر و شرح اشعار «فریدریش هُلدَرلین»
نام من سرخ اثرِ اورهان پاموک به چهار روایت
برایان مگی در صحبت با آیریس مرداک
-
لذتِ کتاببازی6 روز پیشسرودههایی از برتولت برشت
-
نمایشنامهنویسان19 ساعت پیشدربارۀ «اوژن یونسکو» نمایشنامهنویس رومانیایی
-
لذتِ کتاببازی4 هفته پیشدربارۀ «آنچه میماند»: گزیدۀ سی شعر و شرح اشعار «فریدریش هُلدَرلین»
-
فروغ فرخزاد2 ماه پیشآیههای زمینی با صدای فروغ
-
نوبلخوانی2 هفته پیشنام من سرخ اثرِ اورهان پاموک به چهار روایت
-
تحلیل نقاشی3 ماه پیشدرنگی در جذابترین نقاشیهای پاییزی
-
گفتوگو1 روز پیشبرایان مگی در صحبت با آیریس مرداک
-
تحلیل نقاشی1 هفته پیشدرنگی در نقاشی «سوم ماه می 1808» اثر فرانسیسکو گویا