درسهای دوستداشتنی
پس به نام زندگی / هرگز مگو هرگز
دختر 14 ساله ای که بدون دست متولد و بلا فاصله بعد از تولد رها شده است، یک مدد کار اجتماعی او را قبول کرده و بزرگ میکند با وجود نداشتن دست کارهای خود را با پاهایش انجام میدهد.
او چهار کتاب نوشته که به چاپ رسیده است، نقاشی میکند، چند مدل ساز میزند و میخواند

-
لذتِ کتاببازی1 ماه پیش
نامهات رسید، دختر!
-
شعر جهان4 هفته پیش
شعری از پابلو نرودا برای «معصومه کریمی»
-
تحلیل داستان و نمایشنامه4 هفته پیش
نگاهی به رمان «بچهآهو» اثر ماگدا سابو
-
موسیقی بی کلام1 ماه پیش
ما هیچ، ما نگاه…
-
موسیقی بی کلام2 هفته پیش
«نازنینِ ناتمام» اثر مزدافر مؤمنی
-
تحلیل نقاشی4 هفته پیش
نگاهی به چند نقاشی پل سزان
-
به وقتِ شنیدنِ شعر1 ماه پیش
«ارغوان» شعر و صدا: هوشنگ ابتهاج
-
موسیقی بی کلام2 هفته پیش
نرم نرمک میرسد اینک بهار…