شعر جهان
«سرزمین بی حاصل» از تی.اس. الیوت

1- خاکسپاری مرده
آوریل بیرحمترین ماه است
که میرویاند از خاک بیجان یاسها را
باهم میآمیزد خاطرهها و هوس را
و به جنبش میآورد ریشههای افسرده را با باران بهار
زمستان گرممان نگاه میداشت
و میپوشاند زمین را با برف فراموشی…
شهر وهمی
زیر مه قهوهفام یک پگاه زمستانی
روان گشت جمعیتی سیلآسا بر لندنبریج
نیندیشیده بودم اینچنین بسیار مرگ به سوی عدم کشانده…
این تو بودی که با من در مایلی همسفر دریا بودی!
آن جنازه را که کاشتی سال پیش در بوستانت
شروع به جوانه زدن کرده است؟ شکوفه میدهد امسال؟
یا یخبندان بیانتظار بسترش را آشفته ساخته؟
راستی دور نگاهدار آن سگ را از این مکان.
او دوستدار انسانهاست
چه بسا بیرون کشد با چنگال خویش از نو آن جنازه را
2-بازی شطرنج
اعصاب من امشب ویران است.
آری ویران. به کنارم باش
با من سخن بگو.
چرا هرگز لب به سخن نمیگشایی؟ بگو
به چه میاندیشی؟ به کدام پنداری؟ چه؟
مرا نه آن چنان توان هست که اندیشهات را دریابم. بگو…
اکنون بگو چیست آن صدا؟ چه در سر است باد را؟
هیچ دیگرباره هیچ
آیا خبر از جایی نیست تو را؟ نمینگری کسی را؟
به خاطر نمیآوری چیزی را؟
هیچ؟
بشتاب لطفا که فرارسیده است زمان رفتن
بشتاب لطفا که فرا رسیده است زمان رفتن
3- موعظهی آتش
شهر وهمی
زیر مه قهوهفام نیمروز زمستان
من تیر زیاس، پیری سالخورده با پستانهای چروکین
نگریستم آن صحنه را و پیشگویی کردم بقیه را
میسوزد میسوزد میسوزد میسوزد
ای خداوند، تو مرا از آن میان برگزین
ای خداوند، تو مرا برگزین
میسوزد
4-مرگ ناشی از آب
فلهباس فنیقیایی که دویست روز گذشته از زمان مرگش
از یاد ببرد:
غریو مرغان دریائی را، خیزاب دریای ژرف را، و سود و زیان را
جریانی در عمق دریا
استخوانش را در آغوش گرفت زمزمهکنان
5-تندر چه گفت؟
آن سومین کیست که مدام دوان است در کنار تو؟
وقتی میشمرم تنها توئی و من که با یکدیگریم
اما در آن زمان که پیشاپیش مینگرم گذرگاه سپید را
یک تن نیز هست که همواره گام برمیدارد با تو
مستور است در ردائی قهوهگون
پوشیده سر است و نمیدانم مرد است یا زن
اما براستی آن کیست که در کنار تست؟
در این حفرهی تباه گشته در دل کوهسارها
در مهتاب بیفروغ، به خنیاگری نشسته است:
علف هرز بر گورهای متروک پیرامون نمازخانه
آنگاه تندر به سخن آمد
دا
داتا: چه بخشیدهایم ما؟
منبع
سرزمین بی حاصل
تی. اس. الیوت
ترجمهی حسن شهباز
بنگاه ترجمه و نشر کتاب
-
لذتِ کتاببازی1 ماه پیش
نامهات رسید، دختر!
-
شعر جهان4 هفته پیش
شعری از پابلو نرودا برای «معصومه کریمی»
-
تحلیل داستان و نمایشنامه4 هفته پیش
نگاهی به رمان «بچهآهو» اثر ماگدا سابو
-
موسیقی بی کلام1 ماه پیش
ما هیچ، ما نگاه…
-
موسیقی بی کلام2 هفته پیش
«نازنینِ ناتمام» اثر مزدافر مؤمنی
-
تحلیل نقاشی4 هفته پیش
نگاهی به چند نقاشی پل سزان
-
به وقتِ شنیدنِ شعر1 ماه پیش
«ارغوان» شعر و صدا: هوشنگ ابتهاج
-
موسیقی بی کلام2 هفته پیش
نرم نرمک میرسد اینک بهار…