با ما همراه باشید

به وقتِ شنیدنِ شعر

داوودی‌ها شعر و صدایِ آیدا گلنسایی

منتشر شده

در

داوودی‌ها شعر و صدایِ آیدا گلنسایی

داوودی‌ها شعر و صدایِ آیدا گلنسایی

دانلود شعر

داوودی‌ها

دست داده است دستِ سراب

دست‌هایی که آن‌قدر خاموشی را شانه کشید

که فراموشی گرفت

 

دیواری دورم ساخته‌اند اصوات

و سنگِ روی رُستنم شده‌اند تصاویر

دریا

در ازدحامِ موج‌ها

گم شده ست

 

آزادی بزرگی‌ست دیگر منتظر زنگ‌ها نبودن

تمرین کردن غروب

تمرینِ درخت‌های بیابان، توفان

تمرینِ پرنده‌هایی که می‌روند

 

چرا درک نمی‌کنند جنگلی را

که از تجمع این‌همه درختِ خالی

در خطر است؟

 

باید کاری کرد

شبیه فریاد کشیدن

علیرغم سیلی که صدایت را برده است

شبیه شکستن گلدانی

که دورت را گرفته بی‌اینکه به گُل دادنت

راغب باشد

 

باید کاری کرد

من در دیداری با داوودی‌ها دانسته‌ام، پاییز

زوایای دیگری دارد جز زوال

و مزیّت زمستان

پرتقالی‌ست که اضافه می‌شود به زیبایی

 

چرا درک نمی‌کنند

پیام‌های پراکندۀ مه را

چرا به ماهی‌ها نمی‌گویند

در انتظار تولد تالابی باشند؟

 

عصای این سپید دستانم را می‌گیرد

تا از عرض کوری عبور کنم

تا بشنوم چشم‌هایم زنگ زده است

 

باید کاری کرد

منظرۀ افتاده بر دریاچه را برمی‌دارم

می‌گذارم سر جایش

تنها یک دریچه می‌فهمد

رو به کوچ بودن یعنی چه؟

 

چرا درک نمی‌کنند آسمانی را

که نمی‌گنجد در تحجر پنجره‌ها

چرا درک نمی‌کنند

که قرص ماه در قوطی تاریکی است؟

منبع

مجموعه شعر کافه کاتارسیس

آیدا گلنسایی

نشر آن‌سو

ویراست دوم

داوودی‌ها شعر و صدایِ آیدا گلنسایی

مطالب بیشتر

  1. عکس‌نوشته‌هایی از مجموعه شعر کافه کاتارسیس
  2. بختیار علی: چرا نمی‌توانیم شعر را نادیده بگیریم؟
  3. استفان برت: چرا انسان‌ها به شعر نیاز دارند؟
  4. بروسان: شعر از دروغ گفتن خسته شده است
  5. ضرورت شعر برای انسان

 

ادامه مطلب
2 دیدگاه

1 دیدگاه

  1. پوئتیک

    5 فوریه 2020 در 6:41 ب.ظ

    عالی بود کاش بازهم از دکلمه های شما بشنویم

  2. داود

    8 فوریه 2020 در 4:16 ب.ظ

    با عرض سلام اینجانب تخصصی در شعر ندارم و در مورد شعرتان نظر تخصصی ندارم.. ولی از یک تعهد و مسئولیت روشنفکرانه خبر می داد. ممنون از کار خوب شما. پوینده وپاینده باشید.

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برترین‌ها