بخشی از کتاب «در باب حکمت زندگی» نوشتۀ آرتور شوپنهاور
غالبا انسانها را سرزنش میکنند که مصداق آرزوهایشان به طور عمده پول است. اما این امر طبیعی و حتی ناگزیر است که آدمیان چیزی را دوست بدارند که میتواند مانند پروتئوس فناناپذیر، هر لحظه به شیئی تبدیل شود که آرزوهای متغیر و نیازهای متنوع ما خواهان آن است. زیرا هر دارایی دیگر فقط میتواند یکی از آرزوها، یکی از نیازها را برآورده کند. طعام فقط برای گرسنگان خوب است، شراب فقط برای تندرستان، دارو فقط برای بیماران، خز برای زمستان، عشق زنان برای جوانان و غیره. پس همه اینها فقط به طور نسبی خوباند. فقط پول به طور مطلق خوب است؛ زیرا فقط نیاز مشخصی را برآورده نمیکند، بلکه نیاز را به طور کلی یا انتزاعی ارضا میکند.
منبع:
در باب حکمت زندگی
آرتور شوپنهاور
ترجمۀ محمد مبشری
نشر نیلوفر
نظر آرتور شوپنهاور دربارۀ پول
دلخوشیها کم نیست: مثلاً این خورشید،کودکِ پسفردا، کفتر آن هفته...
سخنرانی بهرام بیضایی دربارۀ اساطیر در آثارش (بیشتر…)
مستند ریشهها دربارۀ بهرام بیضایی مطالب بیشتر 1. انواع بازآفرینی و بازنویسی بهرام بیضایی…
بریدههایی از کتاب «چگونه یونگ بخوانیم» نوشتۀ دیوید تیسی یونگ نخستین ضدروانپزشک بود که باور…