با ما همراه باشید

مونولوگ

شاید ما دوباره همدیگر را دیدار کنیم.

منتشر شده

در

شاید ما دوباره همدیگر را دیدار کنیم.

سوما: چرا ازش جدا شدی؟

من: جدایی بین ما ضروری بود.

یک عقب‌نشینی به موقع

شکست بخشی از مبارزه است

با این جدایی مقطعی به هم نزدیکتر می‌شیم،

می‌دونم!

«ذوقی اردستانی» هم که می‌گه

من رشته‌ی محبت تو پاره می‌کنم

شاید گره خورد به تو نزدیکتر شوم

خودم هم که در شعر«قهرمان قلابی» بهش گفتم:

آه پاریس روسپی من

خورشید شانتاژی که چشمانم را روشن کرده‌ای

من از تو فاصله می‌گیرم

اما فیصله نمی‌دهم به این فصل

یک تابستان تیر خورده

خیلی نمی‌تواند دور شود!

سوما: زیاد مطمئن نباش.

ممکنه او دور گرفتن تو رو

به بی‌اهمیت بودن رابطه برات تعبیر کنه!

و اون جدایی مقطعی بشه زمینه‌ی جدایی کلی!

مگه نخوندی شعر «برتولت برشت» رو؟

« ریسمان پاره را می‌توان دوباره گره زد.

دوباره دوام می‌آورد،

اما هرچه باشد ریسمان پاره‌ای است.

شاید ما دوباره همدیگر را دیدار کنیم.

اما در آن‌جا که ترکم کردی

هرگز دوباره مرا نخواهی یافت.»

 

 

آیدا گلنسایی هستم. متولد کرمانشاه و دانش آموخته‌ی زبان و ادبیات فارسی در سه دانشگاه ِ تهران (لیسانس)، علامه‌طباطبایی (فوق لیسانس) و الزهرا (دکتری). زمینه‌ی تخصصی من «ادبیات معاصر فارسی و عربی» و تحلیلِ مقایسه‌ای اشعار «احمد شاملو» و «نزار قبانی» است.

ادامه مطلب
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برترین‌ها